MKV → DivX

Ze worden weggelaten. DivX heeft geen soft-ondertitelstream om ze in op te slaan, en de converter brandt ze niet in het beeld in en exporteert ze ook niet als apart bestand. Als u ze nodig hebt, pak de ondertitels dan vóór het converteren uit naar een .srt-bestand met een desktoptool zoals ffmpeg of MKVToolNix en laad dat bestand in uw speler samen met de DivX. DivX heeft ongeveer tweemaal de bitrate van H.264 nodig voor dezelfde kwaliteit en heeft geen pad naar HDR, 10-bit kleur of resoluties na 1080p.

Het verandert wat te verwachten van het uitvoerbestand. Een kant van deze conversie noemt een codering in plaats van een wrapper, dus wat komt terug is die bitstream in welke container het beste past. Normaal gesproken MP4 of MKV. De uitbreiding weerspiegelt de container; de codec is wat eigenlijk bepaald de bestandsgrootte en waar het zal spelen.

Meestal niet. De meeste conversies behouden één audiospoor, het spoor met de meeste kanalen (normaal de hoofdmix), opnieuw gecodeerd voor de DivX-container, dus commentaar en sporen in andere talen vallen weg. AVI, WMV, MPEG, FLV, VOB en M4V naar MKV behouden alle sporen, en MP4 naar MOV ook. Wilt u een ander spoor behouden, remux dan eerst het MKV-bestand met dat spoor (VLC of ffmpeg kan dit), en converteer het daarna. DivX noemt een codec in plaats van een container

Bij sommige combinaties. MP4 naar MOV behoudt alle tekstondertitelsporen. AVI, WMV, MPEG, FLV, VOB en M4V naar MKV behouden alle ondertitelsporen: tekstondertitels worden gekopieerd of geconverteerd naar SRT, en op afbeeldingen gebaseerde ondertitels, zoals die van DVD of Blu-ray, worden ongewijzigd gekopieerd. MP4, MOV en WebM naar MKV behouden alleen het eerste ondertitelspoor (als ASS), en MP4 naar WebM behoudt het eerste als WebVTT. Andere combinaties, waaronder MKV naar MP4 of MOV en WebM naar MP4, laten ondertitelsporen weg, en de converter brandt ze niet in het beeld. Ondertitels die al ingebrand zijn, blijven staan, omdat ze deel uitmaken van de videobeelden.

MKV is de enige mainstream container die willekeurige bijgevoegde bestanden opslaat (TTF-lettertypen voor ASS-subs, JPG-cover art, fan-vertaalde PDF-invoegsels). Gaan van MKV naar DivX laat deze bijlagen vallen wanneer DivX niet MKV is. De elementaire stromen converteren, maar de bijgevoegde lading blijft in de bron. Bewaar MKV als back-up als je afhankelijk bent van bijgevoegde lettertypen.

Dat hangt af van de DivX-container. MP4-, MOV- en MKV-uitvoer gebruikt H.264, dat op vrijwel elke telefoon, browser en tv afspeelt. WebM-uitvoer gebruikt VP9. AVI-, WMV- en MPEG-uitvoer gebruikt de oudere codecs waarvoor die formaten zijn ontworpen. DivX-gecertificeerde DVD-spelers zijn nog steeds gebruikelijk, en de codec blijft de compatibiliteitsvloer voor een hele generatie set-top hardware.

Er is geen HDR-verwerking en geen tone mapping. Wanneer de videostream wordt gekopieerd (MKV naar MP4 of MOV met de standaardinstellingen), gaat HDR10 ongewijzigd door. Wanneer de video opnieuw wordt gecodeerd, gaan de HDR10-masteringmetadata verloren en blijven Dolby Vision- of HDR10+-gegevens niet behouden; bij een instelling voor Kwaliteit, Resolutie of Frame rate verlagen sommige paren de video bovendien naar 8-bits kleur, waardoor een HDR-MKV-bestand als DivX flets kan ogen.

Het hangt ervan af wat er met de video gebeurt. MKV naar MP4 of MOV met de standaardinstellingen kopieert de videostream ongewijzigd, dus de grootte blijft dicht bij de bron. De meeste andere paren coderen hem opnieuw: een MKV met een hoge bitrate wordt meestal kleiner, terwijl een al sterk gecomprimeerd bestand groter kan worden. Kleiner bestand onder Kwaliteit geeft de kleinste uitvoer, en H.265 in de instelling Codec (MP4, MOV en MKV) is bij vergelijkbare kwaliteit meestal kleiner dan H.264, maar speelt op minder apparaten af.

De converter heeft zelf geen resolutielimiet; de grens is de uploadgrootte die uw abonnement toestaat, en 4K-, 8K- en 60 fps-bestanden behouden hun resolutie en framerate tenzij u die wijzigt. MKV naar MP4 of MOV kopieert met de standaardinstellingen de videostream, wat bij elke resolutie snel gaat. Andere paren coderen opnieuw op de CPU en de tijd neemt toe met het aantal pixels, dus een lang 4K- of 8K-bestand duurt veel langer dan dezelfde lengte in 1080p.